__ Goddess of Revenge

Bulutlara yükledim gözyaşlarımı,
Yağmur yağdıkça akıp gitsin..
Rüzgarlara kattım kokumu,
Her estiğinde sana gelsin..
Denizlere yansıttım yüzümü,
Her özlediğinde sana baksın..
Uçan kuşa söyledim şarkımı,
Pencerene konarsa sana dinletsin..

Her şeye anlattım aşkımı,
Her şey biliyor sevdamı..
Bir yüzüne söyleyemedim,
Gittiğinden beri çektiğim acıyı..

Şimdi İzmir bulutlu...
Bir kuş penceremde,umutlu..
İstanbul’a esiyor rüzgarım her gece..
Ve hüzün dolu bir yüz yerleşmiş,
Marmara’da denize..
Sırf sen yoksun,
Sırf sen gittin diye...

Bazen bir fincan sıcak çaya ortaksın, bazen deniz kıyısına sığınan yalnızlığıma.. Sen gittim sanıyorsun ama ne saatler durdu o kapıdan çıktığında ne sen silindin hatıralardan..

Senin için aşk, sevgi belki çok basitt, , çok kolaydı. amaaan der siler geçerdin yılları. Ama ben yapamadım, yapmam da.. Çünkü deniz kenarında sana selam verdiğim o ilk günden beri değerlisin. Ve özelsin bende. Her sözün, her hareketin, düşüncelerin ve karakterin aklımda..

Sen söylerdin, ben farklıyım. Terkedilmiş milyonlarca kadına ortak olmuyorum. Senden nefret etmiyorum, hayatımdan da silmiyorum. Seni geri kazanmayı hiçç istemiyorum. Biten bitmiştir, buna gerek yok.

Ama bil istiyorum. Aşk, sevgi böyle basit değil. Senin hovardalıkların aşk hiç değil. Ne yaştır ne tahsil hayat. 10 yaşında bi sokak çocuğu senden daha tecrübeye doymuş olabilir. Sen herkesi kendinden değersiz görmeye devam ettikçe kaybeden oluyorsun, bilmiyorsun...

Ve gör işte yalnız kalıyorsun. Hergün yüzlerce defa aklıma geliyorsun. Saklamam ki.. Seni unutmuyorum. Seni unutmayacağım da.. İyi ve kötü aklımdasın. ama genelde kötü. Bazen adını görüyorum bir yerde, bazen de sevdiğin şarkı çalıyor.

Bilmiyorum bu kadar hatırlandığını biliyormusun? Şairini unuttuğum bi şiir vardı.. Bir kısmı şöyledir. Bugünlük son sözüm olsun...

"KOLLARIMI AÇTIĞIM KADAR UNUTTUĞUMSUN, AÇAMADIĞIM KADAR ÖZLEDİĞİM"

"BENİM UNUTTUĞUM KADARINI SEN ÖZLER MİSİN? "

Belki de bir hayalin peşinden yıllarca koşabilmektir, ya da koşmayı düşünebilmektir aşk. Üstelik yitip giden, hızla geçen zamanın sonunda o hayali hiç gerçekleştirememe olasılığına rağmen...

Günleri, geceleri bir odaya kapanarak geçirirken, bir telefon çığlığına, bir kapı ziline ömrün yarısını verebilmeyi düşünmektir... Ya da duyulacak bir sesle, sevgilinin yüzündeki bir gülüşle, gözlerindeki bir ışıltıyla, ömrün üzerine bir ömür daha ekleneceğini hissetmektir aşk...

Her şey çok iyi giderken, mutluluk ormanına her gün yeni fidanlar ekerken, insanların sana ve ona gıpta ile baktığını düşünürken bir anda onsuz, diğer yarınsız, kalabileceğin fikrinin seni deli etmesidir... Tam da ona hayatını bağlamışken, onsuz yapamayacağını, onsuz nefes bile alamayacağını düşünürken, bir gün yapayalnız kalma korkusunun bütün vücudunu titretmesidir aşk...

Terk edildiğinde hayata küseceğini, suçlayacak yüzlerce insan ya da neden bulacağını, kin tutacağını, intikam yeminleri edeceğini bilmektir... Bir özlem şarkısının içini eriten ezgilerinin veya seni bambaşka mekanlara sürükleyen mısraların kulağından girip, yüreğine doğru akmasına sonra gözlerinden damla damla dışarı taşmasına engel olamamak ve zaten engel olmaya güç bulamamaktır aşk...

Aylarca görmediğin, tenine dokunmadığın, kokusunu doyasıya ciğerlerine çekemediğin ve hatta sesini bile duymadığın birisine hala tüm hücrelerinle bağlı kalabilmektir, delicesine özlemektir aşk... Tutkun yüzünden aptallıkla suçlanmayı göze almaktır... Sana aptal diyenlere söylenecek söz bulamazken, başın öne eğilip gözlerinden akan gözyaşlarına rağmen, yüreğinin onu seviyorum diye haykırmasıdır aşk...

Plansız, hesapsız, ölçmeden, biçmeden kaygısızca ama her olumsuzluğu da göz önüne alarak kendini bırakmaktır... Güçtür aşk ve zordur aşkı yaşamak. Her pisliğe, vurdumduymazlığa, kalleşliğe, iki yüzlülüğe karşı kazanılmış bir zaferdir. Yarını hiç düşünmeden sadece içinde bulunduğun anın hazzını bütün benliğinde hissedebilmektir. Sayılarla harflerle belirlenmiş her şeye meydan okuyan bir belirsizliktir... O belirsizliğin içinde savrulurken bir sonraki günü dakikası dakikasına planlamanın ne kadar saçma olduğunu görebilmektir aşk.

Ve aslında hiçbir benzetmenin, hiçbir tarifin aşkı tanımlayamayacağını bile bile, aşk üzerinde yazma, söz söyleme cesareti gösterebilmek, o yazılanları, söylenenleri okuyabilmek, dinleyebilmektir aşk...

Sevginin en büyüğü olmalı bu..
Sınırsız yaşanan bir huzur,
Ve inadına deli dolu bir güven..
Her an,her saniye onu düşünme,
Kendinden önce onun burcunu okumak gazetede..
Adını sayıklamak her vuruşunda kalbinde..
O’nu yaşamak..

***AŞK’LA TANIŞ ÇOCUK!***

Her gece yürek dolusu özlemi yaşamak..
Onla konuşurcasına mektuplar yazmak..
Her baktığını o sanmak..
Herkesin adını onun adı duymak..
Kimi geceler telefon elde sabahlamak,
Kısacık bir aramasında dünyaları bulmak..
O’nu beklemek..

***AYRILIKLA TANIŞ ÇOCUK!..***

Çaresizliğe boyun eğersin çoğu kez,
Başka bir çıkış yolu yok, görülmez..
Hep yenisi eklenir,hasreti bitmez...
Geceler zor gelir, günlerse hiç geçmez..
Zaten bilirsin..
Çevre onu sana vermez..
Eğer sadece o mutlu olsun istiyorsan bir de..
Vazgeçersin..
Kendinden vazgeçmek..
O’ndan vazgeçmek..

***ÖLÜMLE TANIŞ ÇOCUK!...***

Sen ağlarken ağlamıyorsam eğer;
Bil ki; yine senin içindi..
Bildiğim için üzülmemi istemediğini,
Seni üzmemek içindi..
Sen yanımda hıçkırıklarını atabiliyorsan içine,
Yüzümü ıslatmadan ağlayabilirim bende,
İncinme diye..

Çünkü biliyordum;
Yanında olmamanın ne demek olduğunu
Hani onun halini bilmek istersin,
Bilemezsin..
O gün hayata yeni başlamış olsan,
Birlikte ağlamak
Onun yalnız başına ağlamasından daha fazla üzmez seni..

İşte bende bunu istedim be dost..
Sen de bil istedim,beni görüp üzülme.
Ya da yanımda ol,
En azından beraber üzülelim acına,
Tüm kalbimle..

Seni aradım o gece..
Seni aradım senin içinde..
Ve buldum, sende biliyorsun..
Kalbin acıyor, inkar ediyorsun.

Eğer biz gerçekten seviyorsak ve dostsak;
Gel be dost!

Ben seni sevdim, maskeni değil..
Sahnesi bitince evine dönen o şovmeni sevmedim ben.
Seni sevdim.

Ne olduğunu bilmeden